مكاتبه داشته و با وى همداستان بوده است ، اموال وى را نيز گرفت و آنچه را از نواحى مصر بدست ايتاخ اداره مىشد ، به ابو اسحاق واگذار كرد ، و چون عنبسة بن اسحاق عامل ايتاخ برسند خبر يافت ، رهسپار عراق شد و متوكل بجاى او هارون ابن ابى خالد را حكومت ( سند ) داد و به عنبسه كارى نگرفت . حسن بن سهل در همين سال ( 234 ) درگذشت و پيش از آن در خانه اش نشسته بود و در هيچكارى از كارهاى دولتى تصرفى نداشت . محمد بن بعيث بر ناحيه اى از آذربايجان بنام مرند مستولى بود ، پس حمدويه ابن على عامل آذربايجان با وى در افتاد و سپس . . . پس او را بدربار خليفه فرستاد و چون از راه رسيد عليه حمدويه بن على گزارش داد و بدان جهت حمدويه را زدند و مالهايى كه بدست وى رسيده بود ، گرفته شد و ابن بعيث رها گرديد و پس از چند روزى كه ماند از سامره به مرند گريخت و رهزنان آن ناحيه را نزد خويش فراهم ساخت و نافرمانى و ناسازى را آشكار نمود ، پس حمدويه بن على را [ از حبس ] در آورده بحكومت آذربايجان برگزيدند و ( محمد ) بسوى وى رهسپار شد و با او جنگيد و او را كشت و كار ابن بعيث نيرو گرفت و زيرك تركى بر سر وى فرستاده شد و با او جنگيد و سپس عتاب بن عتاب بجنگ وى شتافت و حكومت بدست بغاى صغير بود ، پس چند ماهى در جنگ با وى پايدارى كرد و سپس به او امان داد و چون نزد وى آمد او را بدربار خليفه فرستاد تا در سال 235 بدست اسحاق زندانى شد و اندكى در حبس ماند و مرد و يحيى بن رواد را نيز فرستاد و به او فرماندهى و عنوانى داده شد . در همين سال متوكل اهل ذمه را امر كرد تا فوطه هاى عسلى بپوشند و استرها و خرها را با ركابهاى چوبى و زينهاى گوىدار سوار شوند و بر اسبها و يابوها سوار نشوند و بر درها ( ى خانه ها ) ى خود چوبهايى قرار دهند كه پيكر شياطين در آنها باشد .